sheepaag

Sunday, April 30, 2006

Shahok Baloch

شاهک بلوچ
بهارگاهی پلانی وشبوئی سرهه ءِ سیه بند ءُ گمجتین دلان بود یارگ ءَ اتنت ءُ سارتین کوش تلاردیمان دروت دیان ءُ
زی ءُ چمگانی جوش داتگین آپ ءَ چوترو نگل ء سارت کنان ات.
سرهه ءِ وت سر ءُ آذات تبین بلوچ که پارسیانی هکومت اش وتی سواس بندانی اندازه ءَ هساب نکتگ ات گون سریمگین مال ءُ دلوتان نیلگ ءُ سیه بند ءِ تیهران که ماتکوه اش گون حمبران همتران اتنت منزل گران ءُ تران اتنت.
آ روچی مان سرهه ءِ سرتلان چه بیگاه ءِ بندوارتگین ءُ گوارتگین هوران نوکاپ رمبگ اتنت. دربندانی آپ ءِ ایررچگ ءِ توار وشین ءُ آبادین سالـ ءِ مستاگی ءَ دیگ ءَ ات، کُه پاچنانی سرّدور، آسکانی تردّگ وشین بهارگاه ءُ پربرکتین سال ءِ گواهی ات. کُلی، کپوت، چرتک،کُهدری کبگ ءُ سیسوگ ءُ ایدگه بالی مرگان گون وشین تواران بالبالک ءَ اتنت.
مرادبکشءَ تلمبـ ءِ چیرءَ کلم دپءَ ات ءُ وشّین زیملـ چه دلءِ جهلانکیءَ الهان کنگءَ ات ءُ چمّ هورءِ ایررچانین کهرندان سکّ اتنتءُ دل مهگونگین دشتارءُ واستارءِ اومانءَ ات که دو ماهءَ رند آئیءِ سانگءَ بکنت. وهدیکه روچءَ سرههءِ کوه گون وتی برانزءَ سهرءِ گوناب دات انت ءُ دیم په ایرشتءَ شکون گران بوت ، مرادبکش ءَ ناکو چراگءِ رمگ دیم په هلکءَ رمب دات.
هنچو که رمگءَ سرههءِ مزنکورءَ دور کت آئیءَ چنت سله بندءس تپنگی مردم دیست که کورءِ آ دگه کشءَ روگااتنت .تپنگی کوتین ءُ درامدین رضاشاهءِ سپاهیگ اتنت که اولی رند ات که آیانی پاد مان بلوچستانءَ ایربوتگ اتءُ چه چهبارءِ پُّرّگنجین بندنءَ واتربوتگ اتنت. آ ناشرین درامدان وهدیکه بلوچستانءِ سرمچارطن بهادّر کشتءُ یا بندیگ کت انت ءُ لهتـ دراندیه بوت انت ءُ چیز دگه گتّ برزین گرانی باهوت بوت انت گدا رضاشاهءِ کهرین سپاهیگ چه تنک سرههءِ ترسناکین تاب ءُ پیچان که دنیگا هچ درامدءِ گام اودان نکپتگ ات ترّمانتر کت ءُ بلوچستانءِ پراهین پتّ ، کیلگءُ میتاپ ءُ هزارگنجین شهر ءُ بندن په ایمنی دستءَ گپت انت ،نون هرچی آیانی دلءِ میل ات بلوچانی سرءَ آورت اش . ا پلپانچین ارشءَ لگتمال ءُ بیوسین بلوچانی مالءُ دلوت په زور پچگرگ بوت انت ءُ بگانّی واهند اش جت انت ءُ په رهشونیءَ گون هر، هشتر، گامیشءُ اسپان بیگار کت انتءُ بلّک جنوزامانی مرگانی سُند گون چیپکان بدءَ جت انت.
سوب وار ءُ هیلدارین رضاشاهءِ سپاهیگان گون چراگءِ رمگءِ گندگءَ چه گلءَ نیمبال بوت انت وتی دراجین دنتان په کبابءِ چیلینگءَ سوهان کت انت . مراد بکشءَ که رمگ چه رسترین گرکانی دپءَ رکینّتگ ات ، رضاشاهءِ مژده وارین گرکان چنت پزّورین پس رندکان دات ءُ ونگ اش چکّاس اتنت. مرادبکش ءَ مزنین جهد کت که گرکان بجنت بلـ گجرءَ چه گجری زور ءُ تاکتءَ آئی گون جنّی بوتان (سیاهین کوشان) مانبست ءُ کنرءِ چیتکان دور دات تا که ایدگه بلوچ چه ا زبرءَ ترسیندار به بنت .
چراگ چه اوگینکءِ سربوشین کنگران ات آئی ءَ وهدیکه مرادبکشءِ گشتانک اشکت دل ءَ گوشتی، ا درامد کئـ انت که منی پسان بـ بهاءَ بارت ءُ گون زاماتءَ ناروائین کار کنت !؟ چراگ که بلوچیءِ پُرگواتین جوشء َات دانکه ا وهدءَ هچ کسءَ آئی ءِ مال نوارتگ ات . دور جنگین دو گوشین گرکی ءُ جگر دِ رّین بِرنو آئیءِ دستءِ سلاه ءُ جوهردارین زهم لانکءِ براه ات، آ که بلوچستانءِ سکّین تلاران رستگ ءُ مزن بوتگ ات پسانی برگءُ زاماتءِ لتّ ءُ چوپءَ گمزدیگ ءُ جوشان کت.
ایدگه روچءِ گوربامءَ که آزمان چه هوران ساپ ات ءُ سمینءِ سارتین گوات بهارگاهی پلاّن گورموش دیان ات ملّ ءُ مترسین چراگءَ کانتک بروتین ورنا لوتائینت انت ءُ پارسی چارپادانی رم ءُ پالءَ کپت. کوتین رضاشاهءِ سپاهیگکه په ایمنءُ دلجمی رند چه کبابانی ورگءَ انگتءَ وشواب اتنت ءُ سرههءِ وشگوات آیانءَ نازینک یارگا ات گون سرمتاب ءُ سرچوتین همبلانی همراهیءَ په هژّاری آیانی تپنگ رُپت انت ءُ دست ءُ پاد اش په هُشبّرین سادءُ تیلان بست انت. آ که نُه کس اتنت مزاربیمین چراگءَ آیانی سر وتی کشتگین پسانی دول ءَ بُرّتنت ءُ هر یکـ یک نیمگـ ءَ دوردات دانکه بلوچستان ءِ پلپا نچانی تو سیپ ءَ گون رضا شاه ءُ بمبه این نودان مه کن اَنت بـ جونین سرگ تیل ورگ ءِ وهد ءَ یکدگر ءَ چاران ءُ اپسوز وران اتنت.
چراگ رند چه گجر ءِ سپاهیگانی ادب دیگ ءَ سرهه ءِ برزین تهیر ءُ ماتبندانی میار بوت. پنجاخ ءُ هپت سال ءَ رند که آری از مهر ءُ پهلوی بادشاهی ءِ دور مور ءِ بادشاهی ءُ چپی بوت ءُ درستین پارسی چه بلوچستان ءَ تتک ءُ شت اَنت اگر کسـ ءِ سرمان او گینک ءَ به کپتن گومبین پیرمرد ءَ که لتـ مان دست ءَءُ ده تیرین وتاسـ کوپگ ءِ براه اَت ئـ آتکگین مهمان وشتاتک کت اَنت ءُ گون وشین بچکند ءُ پلین پتّر ءَ آیانی دیم ءَ آتک ا پیرین مرد هما مترس ءُ سرمچارین چراگ ءُ مروچگین شاهک اَت که پدءَ وتی هنکین ءَ په دلجمی واتر بوتگ ات ءُ گون هما ورنایی ءِ جوش ءُ جذبه ءَ گوشتگ ات ئـ سرمچار گهُرتین بلوچان بـ واهندین ملک ءِ دست ءَ گرگ مروچی وش انت. پاداات که چشین موه په گدار کندگ بیت.آئیءَ بلوچ سکین دات انت ءُ گوشت ئـ : سرمچارءُ بهادّرین بلوچان شاه تتک ءُ شت ، جهجن ات ءُ وتی گلزمینءَ سیاهین پاگءَ تاجءِ جانشین مه کن ات . ا درگتءَ که پارسیانی آشوبءِ اولی روچان ات حزب توده ، مجاهدین خلق ، چریک فدائی ءَ وتی جاسوسءُ پلیند کار بلوچستانءَ دیم داتنت که بلوچستانءَ راجی باهندءِ دیمگیریءَ بکن انت . آیان بوچانی درستین ورناءُ واننده رد داتنت ئُ وتی مکسدءُ مرادانی دیما برگءَ وتی چانچءَ کت انت .
لهتـ چه بلوچستانءِ میرءُ سرداران وتی واهگدار تپنگ بدّءَ داتنت ءُ تتکگین شاهءِ ودارءَ اتنت که پدءَ واتّر کنت.لهتـ چه سرداران چه راهءَ رستگین ملایان تپنگءُ سلاه گپتءُ بلوچستانءِ تکّر دستءَ گپت ءُ پندگ ءُ بجّارءِ گرگءَ گلائیش بوت انت . لهتـ بلوچین ملاّ که نوکین حکومت نیکراهیءُ دینی حکومتـ بیت وتی پاگءِ چوّر نُه گورءُ دستـ کت ءُ سیاه پاگین ملایانی نیمگءَ تچانءُ کپند وران بوتنت.، هچ کسءَ پیرین شاهکءِ کدّنءُ سکین گوس نداشت انت .
مدّتـ ءَ رند که گجرین ملایان وتی بادشاهیءِ پادک مهر ءُ محکم کت انت ورنائین بلوچ که پارسیان بهربهر کتگ اتنت گون بلوچین توده ا ءُ اکثریتیانی نشاندهیءَ ملایان کشت انت ءُ لهتـ بندیجاهءَ بندیگءُ بازینـ دراندیه بوت انت.ا درگتءَ سرمچارءُ کوهستگءِ تپنگی بلوچان ساه ، ملا ، روسیاه ءُ چمّکتین توده ای ءُ بلوچین اکثریتی ، مجاهدءُ چریک فدائی بلوچ ءُ بلوچستانءِ دژمن زانت انت ، البت سیاسی سازمانءُ تچکین رهبند ءِ نه بیگءِ سوبءَ تهنا په کشگ لهتـ پارسیان کامیاب بوت انت.
گوشگ لوتیت آیوکین آشوبءُ باهندءَ که آئیءی نشانی پیداورانت بارین بلوچءِ سیاستدانءُ واننده پیشءِ دولءَ وتءَ پارسی سازمانءُ رمبانی دُمبءَ لونجان کن انت ؟ یا که هدامرزین شاهکءِ کدّنءِ پدءَ روانت ؟
وهدیگین بلوچان گوشتگ : چکّاستگین کسءِ چکاّسگ نادانیءُ سُرنائیءِ نشانی انت !!




Mola O Gwarag

مُلا ءُ گوراگ

سهبءِ ساهت هشتءَ پهرهءِ ساواکءِ بُنجاهی کارگسءَ همک روچانی دولءَ وتی نامءِ دیمءَ دزهتءُ امضا کت ءُ چه اودان

درکپت . هما مردمانی گندگءَ روگا ات که گوستگین هپتگءَ دُچار کپگءِ وهد داتگ ات.
وهدیکه چه محمد رضاشاهءِ هبرچنیءُ جاسوسی بنجاهءِ هبیلءَ دورءُ گستاه بوت . چه پراه پهناتین مزن راهءَ راه ئـی تاب دات ءُ راستی نیمگءَ بارگین تنکءَ گام جنان بوت . کمّـی که دیمءَ شت پشتی نیمگءَ په هُژاّری چک جت ءُ دمانــی ءَ اوشتات ءُ گرماگی تنّکین سیاهین بشتءِ تگمه پچ کت انتءُ راستین دست سیاهین پاگءَ پِرمُشت ءُ دیمءَ روان بوت .
دراجین تنک دگه مزن راهـی ءَ هور بوت که ماشینءُ مردمانی روآ ات ءُ دوئین کشان بازارءِ دکان اتنت . مزن راهءِ راستی کشءَ اوشتات ءُ ا کپّءُ آ کپّءَ چارتءُ اشتاپی ءَ یزدی باپاریءِ دکانءَ گوست . یزدیءَ وشاتک کت : بیا واجه ترا هدا بیاریت . باز وهد انت که گار بوتگ ئـ ءُ مروچگین گرم چه رجامءَ گوستگ . دِهدِرکائی شیمشتءُ چه سارت کنوکءَ فانتاءِ سارتین شیشگـ پُهکگ ءَ پچ کتءُ آئیءِ دیمءَ ایر کت .
پارسی مُلاّءَ وتی پاگ پشتی نیمگءَ کنزینت که ساپین انیچگ ئـ دانکه مودانئَ هدءَ زاهر بوت ءُ دپ یزدیءِ گوشءِ نزیکءَ کت ءُ پشوپشوءَ هلوتءَ لگّ ات . یزدیءَ سر چپءُ راستءَ شیک داتءُ سرینت ءُ انان گوشت ءُ دکانءِ کارءَ گلائیش بوت . ملاءِ چمان پتی پتی اتءُ فانتاءِ شیشگ نیمشلونک که بلوچ ورنايـ دکانءَ گوستءُ آئیءِ نزیکءَ نشت . دکانءَ چار پنچ گراک

دئـ ءُ زورءَ اتنت که ملاءَ ورنا نیم چمی چارتءُ کاسگ لیسیءِ موردانگ دپءِ نزیکءَ کت ءُ ورنائـ سرپد کنائینت که گپءِ وهد نه انت .
گراکان دئـ زور کتءُ شت انتءُ ملاءَ په گپءَ موهـ رس اتءُ دیم ئـ گون بلوچ ورناءَ کت. دنیگا هبر چه دپءَ درنکپتگ ات که دادمراد تچانءَ دکانءَ گوشتءُ گوشت ئـ ,, دی منءَ پنچ کیلو شکر،، که هبر ملاءِ دپءَ جور بوت .
یزدی ءَ پسّه دات بیا همنگومنءَ کمک به د که شکر ءِ گونی ءَ چه همبارءَ بیارین که مُلاءَ پدا موهـ رس اِت ءُ ورنا په هبرءُ هالءَ اشاره کت. روناءَ که هاکی رنگ ءِ جامگ ءُ شلوار پوشتگ اَت ءُ کشکی سُهر ءُ اسپیتین دزمالـ سرءَ اَت ءُ دّکیّ کارچـ لانک ءَ مانجتگ ات میزان میزان ءَ درّائینت:,, واجه آ مردمان مروچی گندمکان ءَ هما مردم ءِ لوگ ءَ په تئی دیدار ءَ کاینتءُ گون ا یکیّن دانک ءَ اشتاپی پاداتک ءُ چه دکان ءَ دراتک ءُ نیلگین هر چه بندءَ بوتگ ءُ پاد پالامءِ پشتءَ چُرینت، که هرسّران ءُ تِردیان ات په چار دست چه اودان شُت. نیمروچ ءِ گرم جَلءَ گندمکان ءِ زرباری ءَ پارسی مُلا ءُ شاه ءِ نه منوکّین بلوچان تگردین لوگـ ءَ دیوان کتگ ات، بارگبند ءُ وشگتّین مُلا که بلوچی جامگ ءُ شلواراَت ءُ بلوچی اسپیتین پاگ ءِ چورّ چاکرءُ گوهرام ءِ ترانگ ءَ گیجگ ءَ ات ءُ سواس هم پادءَ کتگ اَت، وتی گشتانک بنگیج کت: منی آزیزین برات ءُ مراهدارین بلوچان دلگوش به داراِتان که مئـ جهد په شاهءِ بادشاهی ءِ سرشکونی ءَ گیش بیان اَنت ءُ په هداءِ امیت ءَ په همـ زوتان ما مرادانی منزل ءَ سر بئین البت ما چه ا چیزءَ بـ ترانگ نئین که تهنا ءُ ایوک مُلا ا باهندءُ کامیاب کت نه کننت بزان بلوچستان ءَ مارا کوهی بلوچانی هورکاری، براتی ءُ تپاکی ءِ سکّ زلورت اِنت.... آئی ءَ دو سـ رندءَ کُـه اِت ءُ په په بلگمءِ دوردیگ ءَ

پاداتک لوگ ءِ دپ ءَ شت ءُ دّن ءَ تُـه کت. جنگی ورنایـ پرمااِت که رود چه هاکءَ پُرّ به کنت ءُ آئی ءِ کشءَ په بلگم ءِ جنگ ایر به کنت که مُلاءَ ورنا مکن کت ءُ پسّه دات همـ یکین اَت ءُ گون جنگیءَ گوشت من ءَ پهلّ کن ا شومین جکگّ ءِ بابت ءَ رندءَ من ءُ تو تهنائی ءَ گپّ کنین. مُلا پدا وتی جاه ءَ نشت ءُ تاسـ آپ ئـ تنگت ءُ چه تگردءِ تنگان لوگ ءِ پشتی نیمگ ءَ لردین زمین ءُ گوشت ئـ
هو ما گپّ ءَ اتین.....هنچو که شما سرپد اِت من چه وتی دولدارءُ بهشت رنگین شهرءُ هنکین مشهدءَ بلوچستان ءِ ا گرم ءُ سوچوکءُ لوارین پهره ءَ که مئـ دمگءِ کلی ادان په بال مر انت دراندیه کنگ بوتگان ءُ باید همک روچ شاهءِ چیر اندریءُ هبرچنی بنجاهءُ مرکزءَ هازری بدیان. ءُ اگان سرءَ بکچینان آ په وتی منّءَ سرپد انت . بلـ آشوبءُ انکلابی مردمان په وتی باهندءِ دیمءَ برگءَ هنرءُ رپک درگیجگءُ کاربندگی انت. من مروچی چون وتءَ شمـ گورا رسینتگ یکّـ وَ شمـ بلوچی پچّ بوتگ . شماءُ دگه سدانی سد بلوچ هنچو من وتی ملکءِ شهرءُ بازاران سرزاهریءَ ترّءُ تاب کت نکن ات . چه شاهءِ سپاهیگانی ترسءَوتی پتءُ پیرکی سرزمینءَ دزیّن تولگانی پیما کوهءُ لدان چیرات . گرمءُ گوپش،شُدءُ تُنّ سگگاات . شاباش انت شمارا که آئیءِ گلامی ءُ دزبوجیءَ نه منّگاات . مئـ باز آیت الله ، حجت الاسلام ، ثقته الاسلام ، ملاءُ طلبه شاهءَ بندیگ کتگءُ آیانی ریش سائتگ انت . باز کشتگءُ بازینـ چه ایرانءَ دراندیه کتگ انت . البت آشوبی مردم دانکه سکیّ مه گند انت وتی مرادءُ واهگانی رسگءَ کامیاب نه بنت . منی سرمچارءُ گُهُرتین براتین بلوچان بلکین ا منی آهریءُ گدّی گندءنندءُ گُلگِدارگون شما به بیت . من تود برگا اون که په همـ زوتان یا منءَ بندیجاهءَ دور دینت یاکه چه ایرانشهرءَ سِلترین دمگـ ءَ دیم دینت .البت آیوکین روچان مئـ مردم گون شما دپ کپ انتءُ هاسین کلوءُ پیگام مدام شمارا سر بنت. ,, منی آزیزین بلوچان هچ مه ترس ات ءُ دلءَ ددّ بکن ات که شاهءِ کروسءَ گُدّی بانگ داتگ . جاندار، امنیّهءُ آئیءِ واهگدارین نوکرءُ کارکنوکانءَ بکش ات .
گجرین ملاءَ پدا پشتی نیمگءَ چک جت ءُ چه تگردءِ تنگان دنّ چارت ءُ ءُ بلوچی اسپیتین پاگ جهلءُ برز کت .
بلوچانی پاگواجه جنگیءَ گوشت ,,منی واجه ادان وتءَ دلاپءُ دِهدِر مکن که هچ کس چه تگردءِ تنگان لاپءَ گوست نکنت . دنءَ منی چنت سرمچارءَ بومهءُ پازگاه کتگ ءُ ما ترا په دراهءُ هیری پهرهءِ شهرءَ سرکنین ءُ دست کلانشیکوپءِ جانءَ مُشتءُ گوشت ئـ .
منءُ درستین بیلءُ همبلان کون ا راشوکین کلم دپین آسگواران وادهءُ سوگند انت په شاهءِ تاچینگءُ آئیءِ بادشاهیءِ سرشکونیءُ سراندیل کنگءَ هرچی مئـ وسءَ بیت کنین . بلـ یک هبر ترا بگوشان شما پارسیءُ گجر اگان مکهّءِ زیارتءَ به روات ءُ شمئـ گوم وش ببیت اودءِ کنرءَ وتی دوکءَ جن ات . پارسی هچبر مئـ دوست نبوتگ انت . چه منی وهمءُ گیرءَ هنچو بوتگ ءُ مئـ پیرینان مدام مارا سرءُ سوجءُ سکین داتگ که گون درامدین پارسیان هور تور مه بئت ءُ دوستیءُ نزیکی مکن ات . ما تئی وادهءُ گپان چون باور بکنین که آیوکین وهدءَ شاهءِ سوداءَ گون ما مه کن ات !
ملاءَ دست وتی ریشان جت ءُ پسه دات منءَ شمئـ روایتی سوگند جاروءِ سوگند ، بزان وتی ریشانی سوگند انت اگان ما وتی باهندءَ کامیاب بوتین هر چی شمئـ دلءِ تب انت هما دولءَکنین . بلوچانی مسترین واهگءَ که بلوچستانءِ وتواجهی انت منیّن . ماآس پرستءُ زردشتی پارسی نئین . مئـ رهبندءُ ایمان اسلام انت. هنچو که زان ات اسلامءِ رهبند یکیّ ، برابری،براتیءُ دوستی انت .
جنگیءِ کشءَ نشتگین کماش پیراندادءَ گوش رُپت انتءُ پسه دات منی واجه مارا جاروءِ سوگندءَ مه گواجار . آ یک مکر ،رپکءُ پندلـ بوتگ که رندین چاکرءَ په شیمریدءِ واستار دُنانی هانیءِ برگءَ سازتگ ات. آ کوهنین پندلءِ کوزگ پرشتءُ رتکگین آپ تُناّپین زمینءَ چوست انتءُ دیمئـ جنگیءِ دهنگءَ تریّنتءُ گوشت ئـ اگان منی سوجءَ زورئـ ا بامردءَ قرآنءِ سوگندءَ به دئـ .البت جاهـ ءَ که کلام پاکءِ سوگند واری بیت من اودان نشت نکنان ءُ ا دُریّن دانکءَ رند چه تگردین لوگءَ درکپت .
قرآن دیمءَ ایراتءُ پارسی ملاءَ دست آئیءِ سرءَ ایر کت ءُ گرا چه بلوچی پشکءِ کیسگءَ کاگدءُ کلمـ درکتءُ نبشتءُ دزهت کت ءُ جنگیءَ وتی نامءِ دیمءَ لنکُک جت . جنگیءَ وتی کانت کتگین بروت تاب دات انتءُ درائینت ئـ ,,ا هبرءَ همک مردم زانت چه دنیاءِ ملیونانی ملیون مردمان هچکسءِ لنککانی کشک گون دگر ءَ یک نه انتءُ منی موردانگءِ نشان هما تُـ انت وهدیکه زمینءَ کپت دگه بر چنگ نه بیت . بلـ کلمءِ کشک هر دولءَ که نبیسوک بلوتیت متّءُ بدل بنت . من امیت واران مئـ ءُ شمئـ دوستی گوتءُ کاشءِ مه بیت .
ملاءَ پدا په ستکءُ ایمانداری دست وتی سینگءُ جنگیءِ بدّءَ جتءُ پسه دات گیتءُ کاشءِ کسّهءَ شما بلوچ وت بزان ات.ا گرانبهاءُ کیمتی کاگدءَ شرین جاگهـ ءَ مُهر بکن بلکین من مرتان، بلـ دلجم بو که آیوکین روچان تئی دردءَ وارت . چه مئـ یکرنگیدوستیءَ هچ بدین شکءُ گمانـ دلءَ مه یار. انشاالله په همـ زوتان درستین چیز پدّر بنت .
یکّـ چه جنگیءِ سرمچاران که کرّ ءَ نشتگ اَت ءُ چلیم ءَ هُرکاپگ ءَ اَت چلیم ءِ کلم چه تنگءَ درکتءُ سر لوگ ءِ دپ ءَ نزیک کت ءُ گون ترندین هُپّ ءَ تمباکءِ تاک دنّ ءَ دوردات ءُ هنچو که یک چمـّ چپت اَت ءُ گون آ دگه چمّ ءَ کشوکین نل ءِ لاپءَ چارگا اَت نرم نرم ءَ گوشت ئـ . په منی هیالءَ هما جاروءِ ریشانی سوگندبس ات ا دولین ناباوری ءُ بد گمانی شرّ نه اِنت چیا که مُلا هچ وهدءَ دروگ نه بندنت !! جنگی ءَ آئی چارت ءُ پسّه دات ورنا تو وتی چلیم ءَ کشّ اینچو شاهاندازی مکن که من وتی مود په آرت ءَ اسپیت نه کتگ انت. چه ترا من ملایان شرتر ءُ گهتر زانان.
یک سالـ ءُدگه چنت ماه چه جنگیءُ ملاءِ گندءُ نندءَ گوستگ ات که ایرانءَ آشوبءِ آسءَ باهند کت. وهدیکه پارسیانی مهندس، دکترءُ هدانمنوّکین توده رمبءِ سیاستدانان وتی چکّ برزادی کتگ اتءُ ملا خمینیءِ عکسءُ بتءَ ماهءَ پشکرگءَ اتنتءُ آئیء ریشءُ بروتانی تالءَ چه قرآنءِ تلءُ توکءَ کشاّن ءُ مردمان پیشدارگءَ اتنت .گرا پیمازوارءُ دیزیءِ بهاکنوک، کلگّی شپانکءُ پهوالءُ ناسرپدین مردم کتگءُ مکسک اشکیل نکن انت ؟!!!
گرا هرکس اندازه به جنت که گجرستانءَ چونین هران ریکی يـ بنگیج بوت .
محمدرضاشاهءَ که باسکوپ، ترنداپجاه،کتابجاهءُ ناچجاهانی سوچگءِ هال اشکت . چه دیوالانی دیمءِ مردگ بات شاهءُ زندگ بات ملاخمینیءِ نبشتانکانی اهوالءَ سرپد بوت ، بازینـ چه ایرانءِ مردمانءَ کشتءُ کمـّ وهدءَ رند وتی جنک بچکءُ دانمارکی کچک زُرت انتءُ بالی پتّءِ نیمگءَ په تچگءَ سرگپت .
یکّـ چه آئیءِ پوجی کماندران وتءَ آئیءِ دیمءَ دور داتءُ آئیءِ کوش چُکّت انت ای کبله عالم مارا چورو مکن . ملکءَ مه ریچءُ مروءُ آئیءَ پسه دات ,,من کمـّ وهدءَ په دواءُ درمانءَ روگاآن . آ گون ارسیگین چمان دیم په بالیءَ رهادگ بوت ءُ په مدیمی وتی بادشاهیءِ واب چه سرءَ دیر کت . امریکهءُ انگریزءَ که شاه تاچینگی ات آئی اش رد دات که تو اگان دنیّ ملکـ ءَ ببئـ تئی بادشاهی بهتءِ بُند پشت کپتگ. هنچو که تو پیشءَ دو رندءَ تتکگ ئـ پدا په واترّءَ تئی گوم وش بیت . بلـ شاهءَ سرکچ وارتگ ات که اگان گرکءَ وتی ناموس دیستگ آ دگه بر پدا ایرانءَ دیست کت کنت . آ گون گریتگین چمان رند چه وتی کچکءِ سواربیگءَ پاد بالیگرابءِ رکابان جتءُ شت .
شاه که چه ایرانءَ تتکءُ شت خمینیءَ گلـ چامپت ءُ چه فرانسهءَ دیم په ایرانءَ سرگپت .
اسرائیلءِ جاسوسی ادارهءُ بنجاه ,,موساد،،ءَ پناسـ کتگ ات که خمینیءِ بالیگرابءَ دزّیت ءُ تل آویوءَ نندینیت . بزان مُرگءَ گون سندءَ بارت که یهودان ملا وتی دژمن زانتگ ات ءُ شاه آیانی شرترءُ گهترین دوست ات . شاهءَ موسادءِ ا پنّاس نه من ات. آئیءَ گمان کتگ ات که اگان ا کار ببیت شارشور گیشتر بیت ءُ آئیءِ واتر بیگءِ ولّءِ آهری بَرچَلّءُ هشک ترّیت . وت مان وتی جنگءِ آسرءَ گجرستانءِ تُکّر تکربیگ المی انت.
ملا خمینی ایرانءَ سربوت ءُ بندیجاهانی دروازگ پروشگ بوت انت .ملا خلخالیءَ که اوینءِ بندیجاهءَ گربگ لونج کتگءُ کشتگ اتنت په شاهءِ واهگدارانی کشگءُ درنجگءَ وتی بشتءِ آستینگ برزادی لانچت انت .
کردستانءُ بلوچستانءَ سُرپُر بنگیج بوت . کردان پارسی لگام کت انتءُ چه وتی سرزمینءَ تاچینت انتءُ جنگی ازبابءُ سامان هولّ کت انت.
بلوچستانءَ کوهی ددّین بلوچان وتی کدیمی دو دپین زنگین زهمءُ هنجر تّپِت انت ءُ گون تیرءُ تپنگان سله بند بوتنت. دزّ اپ و زاهدان، ءُ پهره ,, ایرانشهر،، ءِ ژاندارمری ءِ ناحیه ءُ هنکءِ کماندران ءُ ساواک ءِ کارمسترءَ گون بلوچستان ءِ سرداران کلوهءُ پیگامءُ گندءُ نند کت که بیااِت توپ، تپنگ ءُ جنگی ازباب ءُ سامانان هوّل به کن اِت ءُ مارا هم گون وت به براِت که نون مئـ هیر نه انت ءُ مُلا مارا کُشیت. آیان پسّه دات که سرگون سنگءَ میترینگ نه بیت. شاه ءِ کماندران گوشت پرچا سران گون دوکان جنگ دئـت توپ، تانکءُ بالگیرابان به زوراِت ءُ وتی ملک ءَ دست ءَ به گراِت ءُ مارا چه بلوچستان ءِ سیمسرءُ سرهدان دنیّ ملکان روان کن اِت، آیان پسّه دات انگت ءَ زوت انت شما لگوری مه کن اِت شاه شاهان آریا مهر دنیگا زندگ اِنت!
په ورنا ءُ نابزانتین دانشورءُ انندهین بلوچانی رد دیگ ءَ پلیندین پارسیان دیم په بلوچستان ءَ هُر جت. لهتـ مجاهدین خلق، رمبــ
چریک فدایی، چیز پیکاری ءُ بُرّ توده سازمان ءِ او دگه چیزکـ
علی شریعتی ءِ بـ مُزّین گلام، چاکر، نوکرءُ دزبوج کتنت ءُ اگان کسـ ءِ سردُزّاپ ءِ( چارراه چه کنم) ءَ به کپتین لهتـ بلوچ ورنا دیستگ اَت که به جای اشی ءَ که بلوچی آشوبی کیست ءُ نواران شنگءُ تالان به کننت. آ گون دکتر شوان ءِ توار ءَ وتی سرءَ چندینانءَ دمال کنگا اتنت . هالانکه هملّ ، دودا،میرکمبرءُ میرگلخان نصیرءِ آشوبی شئر گون کمالان،کادُک ، شهدادءُ غلام قادرءِ نمیرانین توارءَ په بلوچانی آگاه کنگءُ پادکنگءَ گهترین رهبند ات .
پارسیءِ کورین دانشوران گدسرءَ بلوچ پسگانءَ کشگ، بندیجاهءُ دراندیهیءِ مُزّءُ بکشیش دات .
لهتـ چه بلوچین ملایان که ایرانءَ اسلامی حکومتـ پاد اتکگ وتی پاگءِ چورءَ چنت بچیل گیش کت ءُ دیم په تهرانءَ تچانءُ جنانءُ پروشان بوت انت. که شیعه ملایان رند چه وتی حکومتءِ مُهرءُ مهکم کنگءَ آیانی مُزّ شریءِ سرءَ دات انت. هما مز که ورنا اش داتگ اتنت. کوهستگءِ آزات تبین بلوچ که شاهءِ وهدءَ کوهءُ داکان چیر اتنتءُ آیانی سر هچ گواتءَ نه چندینتگ اتءُ آیانی مراد بلوچستانءِ آزادی ات ، لهتـ گون رحیم زردکوهیءَ چه بندیجاهءَ آزات بوتگ اتنت درآمدین پارسیانی کوشءَ دلگوش بوت انت. وهدیکه ایرانشهرءِ پارسیانی دکان ءُ کارجاه بلوچان آس مانداشتنت ءُ چهبارءَ زابلی کیخاءِ تروسگ ءُ بوتی بوتی کنگءِ هال درامدان اشکت، اصفهانی، یزدی بیرجندی، کرمانیءُ تهرانیان وتی پتلون

دور داتنت ءُ گون بلوچی شلوارءَ په ساه ءِدر برگءُ گین ءِ چدّایگ ءَ دیم په وتی پتءُ پیرکی ملکان تچان بوتنت.
سرمچاران اعظم میروءَ گون موسی سهاک ءُ لهتـ ورنایان (گوات کّش) ءِ کندگ بستگ اَت ءُ یک یک ءَ چه آیان جست کنگ ءَ ات ( چِپِت چی یـ ؟) بلوچان که زانتگ اَت وتی راه ءَ شتگ اتنتءُ پارسیان که نه زانتگ ات ا چـ بلاهین ءُ بلوچی پوشاک ءَ وت اِش چیرداتگ اَت آیانی مال ءُ سامان هول کتنت ءُ جنداِش جت ءُ چپت اَنت ءُ گون چدّی ءُ لنگه ءَ رهادگ کتنت اگان کسـ سکّ بوتگ اَت جت ءُ کُشت اِش بزان آ وتی بیرءَ گرگاات که شاهءِ زمانگ ءَ کرمان ءِ بندیجاه ءَ آئی ءِ جان اِش داگ کتگ اَت. آ کمّین وهدءَ پارسیءُ درامدین کچکءِ مانایکّ اَت.
سرمچارجنگی په ایمنی بلوچستانءِ شهران گون وتی سرمچاران ترّءُ تابءَ ات که نوکین باهند ودی بکن انت . گون وهدءِ گوزگءَ پارسی ملایانی چیز مردم په ترسءُ لرزدزّین تولگانی پیما گون لهتـ نزانتکارءُ لبّ وارین بلوچانی رهشونیءُ پشداریءَ روآ بنگیج کت ءُ گون وهدءِ رواجءَ پاسدارءُ جاسوس گیش کت انت .
وهدیکه ملاءِ پاسداران سردارمحمد خان لاشاریءِ گهارزهتءِ تپنگ پچ گپت ،آئیءَ اسپکهءُ پیپءِ پازگاه جت انتءُ چنکـ آپ درماندگءهیرانین سردارانی دیمء رتکءُ آزباگءِ کوهءَ سرکپت.
گهـ سردارجهانگیرخان شیرانی سردار حسین خانءِ ولّءِ برءِ تپنگی بلوچان مان کنرکءُ چهبارءَ دراجین لانکیءِ چارین بُش گپتگ اتنت چه ا دکانءَ درکپءُ آ دکانءَ به گوز، په واجهءَ پندی کنگا اتنت .
چارمی رند ات که پهرهءِ هنگ ژاندارمریءَ هاسین دیوانـ بوتگ ات ءُ جنگی لوتائینگ بوتگ ات .آئیءِ هما گندمکانی پارسی ملا نون اسلامی حکومتءِ مزنین باسکـ ات. لاگرین مرد ءَ پزّورءُ مزن لاپین سیاه پاگین ملايـ ءِ نیمگءَ اشاره کتءُ گوشت ,,گپّءِ رشتگءِ سرءَ ما تئی دستءَ دئین،،.مزن لاپءَ وتی جون کرسیءِ سرءَ ا دیمءُ آ دیمءَ سریتءُ پسه دات : سرمچار جنگی هنچو که سرپدئـ بلوچستانءَ داهءُ شور انت . ماترااجازت دئین هما بلوچانءَ که یاگی بوتگ انتءُ تپنگءُ کتار انت بگرءُ مئـ دستءَ به دئـ یا بکش .په ا کارءَ هرچ اندازه سلاهءُ سپاهیگ زاورت انت دپءَ دوست مدار .
جنگیءَ سرچندینتءُ پسه دات من شمئـ هُگمءِ چلائینگءَ تیارانءُ شمئـ سپاهیگانی همراهیءِ زلورت نه انت . بس تیرءُ تپنگءُ ددّین ماشین منءَ به دئت که ناسرپدءُ گروناکءُ مستین بلوچانی کاسگان من وت رگـ بندان .جنگیءَ وتی دستءِ ساهت چارتءُ گوشت نون ظهرءِ نمازءِ وهد انت ، گپءُ ترانءِ رندگیریءَ چه نمازءَ رند کنین .
زرد ریشءُ دراج گوشین مردکـ ءَ پسه دات اول نماز بلـ هبر ترا گوشان مئـ دو سپاهیگ مسیتءِ دپءَ اوشت انت که مئـ دژمن باز انتءُ چو مه بیت ترا تاوانـ به دینت . جنگیءَ درائیت من باز شمئـ منتّ واران که انچک نمازءِءُ منی شرپءُ عزتءَ کن ات. په دینءُ ملکءِ هاترا منءُ بلوچ سرمچار په هردولین کُربانیءُ سِدکهّیءِ دیگءَ تیارین .
جنگیءُ دو سپاهیگ دیم په مسیتءَ رهادگ بوت انت. چنت دمانءَ رند بلوچان ملاءِ پشتءَ رِد بست انت . جنگی دلءَ جیرگءَ ات که نون من شومین گجرانی دامءَ کپتگان . اگان آیانی گلامیءَ مه مناّن بندیجاهءُ بوت کنت مرگ منی ودارءَ انت. اگان په بلوچانی کوشءَ لانکءَ به هُرجان ، ا په منءَ مزنین بـ ننگی يـ بیت ءُ آ منی برات انتءُ منی سرءَ هچکءِ پیما چن انت . گجرءِ مرادءُ مکسد بلوچانی جنگ دیگءُ گار کنگ انت.
روچ پهرهءِ گرمءُ سوچوکین لوارات ءُ مسیت ءِ تّرونک ءُ پنکه هورگون بلوچین مُلا ءِ توار ءَ کچیسک کچیسکءُ تُرّوران ات .ُ جنگی ءِ چپیّ کش ءَ مسیت ءِ تاک پچ اَت که آئی ءَ درکپگ ءِ اراده کت ءُ هیال ءَ اَت که دگه بر مشکل چشین موهون به رسیت، دومی رکعاتءَ که مُلا الحمدءَ وانگ ءَ اَت آئی ءَ دّزکائی نیم چّمی مسیتءِ دپ چارت که سپاهیگ وت مان وتءَ گپّءَ اتنت . پدا مولوی چارت که الحمدءِ تابءُ پیچان ات . گون بسم اللهءَ راستی پاد چه تاکءَ دنّءَ چُرینت که جونءَ ایدگه پاد دنّءَ درکت .
سرمچار جنگیءَ اسپیتین دزمال دستءَ اتءُ سردرءُ پاشپادءَ مسیتءِ زرباری نزیکین تنکءَ تچان بوت .
جنگیءِ تپنگی سرمچاران که مالُمءِ لوگءَ آئیءِ ودارءَ اتنت وهد یکه آئیءِ نگیگین هالتءُ جاور دیست دِهدر بوتءُ بَهمنت انت .دوستلءَ درائینت : من ترا هزار رندءَ گوشتگ هر وهدءَ چشین جاهان روئـ چنت تپنگی گون وتءَ برگون . درامدین دژمنءِ دیوانءَ بـ سلاهءُ همراهءَ روت !
جنگیءَ پسه دات ورنا باواستءِ وهد نه انت ءُ منءَ گیشتر شگانءُ گشکی مجن . اشتازیءَ روگءِ چنءُ لانچءَ بکن ات که واجه هداءَ منءَ بناّمی نسیب نکتگ ات ، که منءَ چه آئیءِ درگاهءَ لکّ بر شگر انت.
مالمءِ لوگبانک ازگندءَ چه ترونءِ سرءَ وتی جود توار کت ,,نازلءِ پت مهمان بـ وردءُ وراکءَ چه مئـ لوگءَ به روانت ؟ همینگو بیا ا پهتگین نگنان لانکیءِ بُشءَ بند که راهءَ ورانت اش .
نمازءِهلاسیءَرند وهدیکه دوئین پاسداران جه درستین نمازیانی در کپگءَ پد تهنا جتکـ سهر بندءُ بـ واهندین سواس مسیتءِ دپءَ دیست ، آ سرپد بوت انت که جنگی چه مسیتءَ تتکگءُ شتگ . چنت ادارءَ رند مُلاءِ سپاهیگ ءُ پاسدار گون لهتــ تپنگیءُ پد گرین بلوچان آئیءِ رندءَ کپت انت

که جنگیءَ آیانی راه بستءُ بازینـ چه آیان ءَ کشتءُ گون سرمچاران وتءَ زردکوهءِ هما دمگءَ سر کت که گوستگین زمانگان رئیس براهیم خان بلوچ ءَ اشرف اوگانءِ سر بُراتّگ اَت. کوهستگ ءِ آزات تبین بلوچان گون جنگی ءِ رهشونیءُ پاگواجهی ءَ بازبران مُلا ءِ سپاهیگ جت ءُ کشت اَنت بلـ گون وهدءِ رواج ءَ که مُلا ءَ بلوچ رد داتنتءُ آیانی هکومت ءِ پادک مُهر محکم بوتنتءُ بلوچستان ءِ درستین دمگان په بلوچانی گِرگ ءُ کُشگ ءَ گلائیش بوتنتءُ جنگی ءَ وتی وار نگیگ دیست دیم په مزنین بلوچستان ءِ رودراتکی دمگان شت چیا که پارسی مُلا ءَ بلوچ تپنگ بدّ ءَ داتنت ءُ جنگی ءِ جنگءَ دیم داتنت .
هشت سال چه مُلایانی بادشاهی ءَ گوستگ اَت که جنگی ءَ لسبیله ءُ هبّ ءِ میان ءَ مزنین کهور ءِ ساهگ ءَ گون یاگی این سرمچاران دیوان کتگ لسبیله ءِ چنت ورنا ءُ کماشین بلوچ آیانی گندک ءَ یهتگ اتنت. جنگی ءَ مزن شمبین کهورءِ زندین کنت ءَ تِکّه دات که مِنجان دولدار کتگ ات ءُ وتی ورنائین بچّ توار کت ,, سومار منی هُرجین ءَ بیار.
سومارءَ هُرجین بدءَ جتءُ پتءِ دیما ایرکت جنگیءَ چه نشپیلءِ نیپگءَ هُردکین کلیتـ کشّ اِت ءُ هُرجینءِ کبل پچ کت ءُ چه آئی تها نگرهءِ کوهن ءُ کدیمی داکویـ دیما ایرکت ءُ گوشت ئـ ا داکومئـ
هپت پُشتی همراه انت ءُ ارزشمندین چیزانی نهاد جاه اِنتءُ ا دانک ءَ رند پاکتـ درکت ءُ دپ ءِ پچ کنگا ئـ دزگّت بوت که نِشتگین مردم هیرانی ءَ چارگا اِتنت، ورنائین دلپل ءَ وتی کشءِ ورنا دادین سُتک جتءُ آئی ءَ گوشت ئـ په منی گمانءُ زانگءَ مروچی کماش کلدار بهر کنت.
دادین ءَ پسّه دات تودلءَ به دار منی چّم په کلدارءِ گندگ ءَ آپ نه ورنت ءُ ا داکوءِ دپ آئی ءَ هچبر پچ نه کتگ هدا به زانت ءُ دگه آوت که چی مان اِنت.
جنگی ءَ په استادی پاکت پچ کتءُ کاگد کشّ اِت ءُ بیلوی ورنایـ ءِ دست ءَ په وانگ ءَ دات.
کاگدءَ نیشتگ اَت ,, هر وهدءَ ما ایران ءِ هکومتی دستءَ گپت شاه ءِ دول ءَ بلوچانی سرءَ زپت ءُ زور نه کنین جنگی مئـ هاسین باسک ءُ دردوارین بلوچ منگّ بیت ما آئی ءَ هنچشین مُزّ ءُ بکشیش دئین دانکه تاریخ ءُ راجد پتر ءَ یا تگار به ماننت بزان ما بلوچستان ءِ خودمختاری ءُ وتواجهی ءَ منیّن.
دزهت: حجه الا لسلام والمسلمین ع.خ. ءُ دزهت ءِ کشءَ جنگی ءِ لنکک ءِ نشان اَت.
ورناءَ کاگد جنگی ءَ دات ءُ آئی ءَ تَل پچ ءَ داکو ءِ سرءَ ایر کت ءُ نلکـ چه پاکت ءَ درکت ءُ کاگدءِ سرءَ ایرکت که مهلوک په هیرانی آئی ءَ چارگا اتنت.
کماشین دلبودءَ جست کت چه کاگدءِ آسرءُ نتیجه ءَ ما سربوتین که هشت سال اِنت پارسی ملایان مارا چه وتی دیه ءَ تاچینتگ ءُ مئـ مردم کشتگ اَنت نون ا نلکءِ بزانتءُ مانا چـ اِنت که بـ ساهین مردگ ءِ کنتءِ دولءَ دراجا دراج ایراِنت؟
جنگی ءَ بچکند جتءُ پسّه دات,, ا هما نلک اِنت که گجرین مُلا ءَ چنت سال ءَ پیش مان ایرانشهرءِ گندمکان ءَ گون آئی ءَ تریاک کشتگّ، ا هما مردءِ جکگّءُ کُلگانی یاتگیج اِنت.
سُنگّر ءَ گشادی ءَ نلک چت ءُ بوچنگ ءَ پد گوشت ئـ منءَ وتی آریپین پتءِ کبرءَ سوگند اِنت که انگت ءَ تریاک ءِ بوءَ کنت ءُ پدا جست ئـ کت بارین آ انگتءَ کشّیت؟
جنگی که په دستـ ءَ وتی بروتان تاب دیگ ءُ کانت کنگا اَت ءُ دگه دستـ تبزی ریچگ ءُ تهکینگا اَت سر برزکت ءُ پسّه دات براتان من وتی ایمانءَ دات نه کنان بلـ مئـ پیرینان گوشتگ که دهل دوتاکی ءَ پجاّه کیت ءُ آئی ءَ وتی پاگ چه سرءَ لگوشت ءُ درّائینت ئـ منی مرهدارین برات ءُ آزیرین سرمچاران ادان بچارت که پیری ءَ منی سر تپتانءِ دولءَ اسپیت کتگ ءُ منی دیدگانی روک کم بیان انت . بنی آدم واجه خضرءِ پیمءَ آپ حیات نوارتگ که مدام زندگ ببیت . بلـ تا که منی بـ ساهین جون کبرءَ نه شتگ منی واهگ بلوچستانءِ آزاتی انت . گون شمئـ همراهیءَ په ا واهگءِ دیمءَ برگءَ دیما روئین . آیوکین وهدءَ ا کار ورناءُ زانتکارءُ سرمچارین پُسگانی اُگدهءَ بیت . من بلکین مروچی باندات مرتان نون منی پنتان شرّیءَ وتی دلءَ نکش بکن ات : گون پارسیءُ گجران هچبریکجاهءَ مه نند ات . هر وهدءُ هر جاهءَ شمارا موهـ رسیت آیانءَ بکش ات چیا که آ مدام مئت کشگءُ نابودیءِ رندءَ انت . آیانی سوگند، کولءُ کراران باور مکن ات . دگه گپـ که لوتان بگوشان پارسیان مئـ لهتـ وانندهءُ نا وانندهین بلوچ ردءُ بازی داتگ ، که آ وتی نادانیءِ سدّءَ نزاننت . په بلوچءُ بلوچستانءِ وتواجهیءَ جنجال جودینتگ . مروچی مئـ کشگءِ رندءَ انت ءُ آیوکین روچان آزاتیءِ کشکءَ دنگر دور دینت. ما چه آیان دزبندی کنین که دژمنءِ همراهداریءَ یله بدینت ءُ ما دلجمءُ سدکّین وهدیکه بلوچانی آشوب ءِ توپان باهند کنت دنگرءُ پتاران مکّرانءِ زِرءَ بُکینیت .
کهورءِ ساهگءِ نشتگین مردمانی دلگوش کون جنگیءِ گشتانکءَ ات که مُرگی گیتءُدزلانکـ ملاءِ کاگدءُ دزهتءِ چکّءَ کپت. لهتـ ءَ وتی چکّ برزادی کت که سیاهین گوراگءَ کوارگـ جت ءُ چه کهورءِ شاهلءَ بال کت .
جنگیءَ کوراگءِ گندگین کارپد چارتءُ دیم گون سرمچاران کت ءُ گوشت ئـ : من جستـ چه شما کنان ءُ دست پانزده سالین نوگُلگین ورنا ، کینگیءِ نیمگءَ دراج کتءُ گوشت جستءِ پسهءَ تو بدئـ . جست ایش ات ,,پرچا ایرانی مهلوک آسوبءِ وهدءَ چه بلوچستانءَ تتکءُ شت انت ءُ ماسگی پتلونی يـ بلوچستانءَ پشت نه کپت ؟،،
کینگیءَ پسه دات من وَ تئی دپءُ دستءَ رستگءُ مزن بوتگان . بلـ اگان تو ا جستءَ چه بلوچانی گوازگی نُنُکّان هم بکن ئـ آ گوش انت پارسی درامدءُ اجنبی اتنت که مئـ ملکءَ یهتگ اتنتءُ په زورانسرءُ زبردستی مئـ سرءَ وتی هُگم اش چلائینتگ ات . آشوبءِ وهدءَ که دورءُ زمانگءَ زورانسریءی کدی سست انت، آ چو دوتءَ گُمءُ گار بوت انت . بلـ اپسوز چه بلوچانی ناتپاکیءُ نادانیءَ پدا مئـ پتءُ پیرکی هندءُ دمگءَ واتّر بوت انت .
جنگیءَ سر سرینتءُ سُهرین پاگ سرءَ کت ءُ گوشت ئـ ,,تور من همـ دمانءَ به مِران ، نون منی پاد کبرءَ تچک بنت . من زانن شما وتی مرادانی منزلءَ سر بئت . بلـ مه شموش ات که مارا گون کرد، ترکمن آذری، خوزستانی، قشقائیءُ لُران هم پتّ ءُ هم سَنَّت بیگ هم لوتیت.،،